Dobry wieczór przy ogniu zaczyna się nie od zapałki, lecz od kilku prostych decyzji. Pierwsza to zawsze to, gdzie wolno rozpalić ogień - a dalej: co spalać, jak uwzględnić wiatr i jak na koniec porządnie ugasić ogień. Zasady straży pożarnej (po estońsku) nie są skomplikowane, a większość z nich sprowadza się do jednej myśli: ogień musi pozostać pod twoją kontrolą od początku do końca.

Gdzie wolno rozpalać ogień?

Ogień wolno rozpalać na własnej ziemi lub za zgodą właściciela gruntu, w odpowiednim miejscu na ognisko, które znajduje się w bezpiecznej odległości od budynków i innego materiału palnego. Małe ognisko, do metra średnicy, musi pozostać co najmniej 8 metrów od każdego budynku i składu materiału palnego. Większe ognisko i ognisko publiczne wymagają już 15 metrów. W lesie ogień wolno rozpalać tylko w oznaczonych miejscach, na przykład na paleniskach RMK. Przed rozpaleniem warto też sprawdzić przepisy porządkowe gminy, które mogą wprowadzać ostrzejsze ograniczenia.

Na drewnianym tarasie ani na balkonie nie rozpala się otwartego ognia - tam pasuje tylko grill, którego instrukcja na to pozwala.

Bezpieczne odległości i okres zagrożenia pożarowego

Latem straż pożarna często ogłasza okres zagrożenia pożarowego. Wtedy ognisko musi być jeszcze dalej od lasu - straż pożarna zaleca co najmniej 20 metrów. Gdy obowiązuje okres wysokiego zagrożenia pożarowego, otwarty ogień, grillowanie i ognisko na łonie natury są zakazane także w miejscach do tego przygotowanych. Ponieważ sytuacja zmienia się wraz z pogodą, przed wyjściem sprawdź aktualny stan na stronie straży pożarnej.

Co wolno spalać w ognisku?

Do ognia nadaje się tylko naturalne, nieobrobione drewno. W ognisku w przydomowym ogrodzie wolno spalać też tekturę i papier. Wszystko inne - malowane lub impregnowane drewno, plastik, odpady komunalne - wytwarza trujący dym i należy na wysypisko, nie do ognia. Wypalanie suchej trawy jest w Estonii zakazane przez cały rok: sucha trawa zajmuje się błyskawicznie, a ogień rozprzestrzenia się, zanim zdążysz zareagować.

Dobre praktyki przy rozpalaniu ognia

Przed rozpaleniem oczyść otoczenie miejsca na ognisko z suchej trawy, liści i gałązek oraz ogranicz miejsce kamieniami lub wałem z ziemi. Rozpalaj ognisko tylko przy słabym wietrze i obserwuj kierunek wiatru, aby iskry nie zostały przeniesione na budynek, las czy materiał palny. W zasięgu ręki niech będzie środek gaśniczy - wiadro wody lub gaśnica.

Otwartego ognia nie zostawia się ani na chwilę bez nadzoru - trzymaj dzieci i zwierzęta w bezpiecznej odległości. Przy większym ognisku świętojańskim straż pożarna zaleca wyznaczenie osobnego dozorcy ognia, który pilnuje ognia od rozpalenia do wygaszenia. Gdyby ogień wymknął się spod kontroli, natychmiast zadzwoń pod numer alarmowy 112.

Jak prawidłowo ugasić ognisko?

Zniknięcie płomienia nie oznacza jeszcze, że ogień nie mógłby się ponownie zapalić - żarzący się popiół może rozpalić się na nowo przy podmuchu wiatru. Ugaś ogień całkowicie, zanim odejdziesz. Przemieszaj popiół pogrzebaczem i przewróć go, aby żarzące się węgle nie były ukryte pod popiołem. Dopiero wtedy ognisko jest naprawdę wygaszone. Z własnego doświadczenia możemy powiedzieć, że ognisko rozpalone w palenisku zapaliło się ponownie prawie 12 godzin później, ponieważ pod popiołem ukryte były węgle.

Palenisko, które ułatwia bezpieczeństwo

Wiele z tych zasad staje się prostszych, gdy masz porządne palenisko. Ogranicza ono lot iskier i chroni grunt przed żarem, dzięki czemu ogień pozostaje tam, gdzie go rozpaliłeś. Zobacz bliżej, dlaczego właśnie to palenisko jest wyjątkowe.

A palenisko nie jest tylko dla ciebie. To także sensowny prezent, który można uczynić osobistym dzięki grawerowi lub logo firmy - przeczytaj, jak zrobić z paleniska prezent. A jeśli szukasz pierwszego paleniska, pomoże nasz poradnik o tym, na co zwrócić uwagę przy wyborze.

Palenisko „Lehesära“

Rozpalasz ogień i wzór ożywa: cienie liści zaczynają wszędzie tańczyć, znajomi przysuwają krzesła bliżej i nikomu już nigdzie się nie spieszy.

Zobacz palenisko